February 23
Το ποίημα του αποχωρισμού
(μακάβριο)
Μια μέρα που όλα θα είναι ήρεμα και απλά,
Η γη θα μεγαλώνει και ο χρόνος θα κυλά,
Θα πάρω το μαχαίρι, το μαύρο το καλό,
Και με ένα χτύπημα, στον τάφο θα βρεθώ.
Άπονη ζωή δεν μου χάρισες τίποτα,
Όλα μου τα λόγια τα χαράμισες ανείπωτα,
Μια ζωή γεμάτη πόνους και θυσίες,
Όλα είναι ψέμα, στάχτη, αγγαρείες.
Γιατί να ζήσω εγώ τώρα πια,
Τώρα που μου τελείωσαν όλα τα λεφτά,
Δεν αντέχω άλλο βαρέθηκα τα πάντα,
Άχρηστη στιγμή θα σε χάσω μια για πάντα.
Καλό ταξίδι μου εύχομαι,
Τώρα εγώ πάω, δεν έρχομαι,
Σας λέω το μεγάλο αντίο,
Σαν ένα χαλασμένο πλοίο.
Να μου φιλήσετε τα σκυλιά,
Δύο γάτες και τέσσερα παπιά,
Να πιείτε το νερό απ’ τη βρύση,
Και να ακούτε πάντα Βίσση.